بنام آنکه جان را فکرت آموخت

توقعات و انتظارات مردم از حکومت جدید

 بررسی مختصر از وضعیت مردم در مدت 8 سال گذشته :

بعد از حمله یازدهم سپتامبر و فروپاشی نظامی طالبان ، حکومت موقت و انتقالی تشکیل شده و یک امید نسبی برای فرادی بهتر برای وضعیت مردم افغانستان به وجود آمد . اکثر مردم آواره و مهاجر ما از کشور های همسایه به کشور عودت نموده و از وضعیت نسبتا بهتری به دست آمده  استقبال کرده و به زندگی در کشور خود دوباره اقدام نمودند .

مهاجرت خودش از یک طرف پدیده خوش آیند نبوده و از طرفی هم رفتار نامطلوب کشور های همسایه با مهاجرین  نیز زمینه را برای دوباره آمدن به کشور مساعد نمود .

در واقعیت امر درحالیکه از لحاظ امکانات و شرایط زندگی در کشور های دیگر بهتر از کشور ما بوده و باز هم مردم ما به مثل هرجا خپل وطن کشمیر دی وبرای داشتن روحیه بازبرای زندگی عودت به کشور متبوع را ترجیح دادند .

مردم ما از یک طرف خوشبین به نظام نوین و حکومت استوار برمبنای عدالت و انکشاف متوازن  بودند و از طرفی هم نویدی از جامعه جهانی در راستای همکاری باحکومت و مردم افغانستان دریافت کرده بود و برای امید بهتر زیستن در آینده مشکلات  آن وقت را تحمل کردند .

از حکومت جدید تشکیل دفاع و از همکاری جامعه جهانی ابراز قدردانی و تشکری نموده وخواهان همکاری بیشتر آنان در آینده شدند .

 

در اواخر حکومت انتقالی و اوایل دوره اول ریاست جمهوری جناب کرزی به تعدادی از موسسات  خارجی افزوده شده ورسانه ها هم مردم مارا ازسرازیر شدن کمک ها بعضا مطلع می نمودند.

مردم ما باشتاب و خوشحالی برای تعین سرنوشت شان در انتخابات ریاست جمهوری دوره اول به پای صندوق های رای رفتند تا خود را به جهان تثبیت نمایند که ماهم می توانیم دموکراسی را تجربه و حکومتی مبتنی برانتخابات آزاد و شفاف را ایجاد نماییم .

و همچنین مردم ما در انتخابات پارلمانی و شوراهای ولایتی حضور چشمگیر داشته وازاین پروسه نیز استقبالی گرمی کرده نماینده گان خود را به شوراها معرفی نمودند تا باشد به مشکلات شان رسیده گی صورت گرفته وما هم شاهد ومفتخرداشتن دولت ، قانون وتطبیق آن در کشور خود شویم .

ومردم ما  همچنین از حضور نیروی های خارجی برای تامین امنیت در پشتبانی از حکومت نوپا افغانستان در مقابل تروریزم و دشمن صمیمانه استقبال نموده ونیروی های کشور های خاجی را در تربیه پولیس و اردو ترغیب نمودند .

درحالیکه از عدم دست آورد و تغیرات در زندگی مردم شکایات و گلایه ها پدید آمده بود اما بازهم مردم بیچاره و خسته ما سکوت را اختیار نموده و چشم به آینده دوخته تا باشد در آینده به مشکلا ت اختتام داده شود و یا به حد اقل اش تقلیل داده شود .

 اما این انتظار تا کی ؟ آیا وقتی موعود فرانرسیده ؟ آیا شعار ها برای دوره حکومت موقت ، انتقالی و دوره اول ریاست جمهوری کافی نیست و یا شاید صداهای یتیمان و بیوه زنان شهیدان ما گوش ها دولت مردان را کر و چشمانشان را کور ساخته است .

آیا دولتمردان ما سوار شده ای موتر ها لوکس شیشه سیاه هنگامی عبور ومرور از سرک ها پایتخت و ولایات کودکان و جوانان مارا که با تکه های دست گرفته شان در هنگام پاک کردن و صفا نمودن موتران شان  آنها را نمی بینند و یا شاید هم گلایه از شیشه سیاه موترو یا هم از عینک دودی باشد.

آیا آنها بیوه زنان را در مسیر راه ها نمی بینند و یا هم شاید گلایه از سرک های ما باشد که به اندازه ای خراب شده که اگرکسی در چوقوری باشد  با چشم باز قابل دید نباشد تاچه برسد که دیدن از بین موترشیشه سیاه و آن هم باعینک های اوریجنل چینی صورت بگیرد . از طرفی هم جمپین های موتر های لوکس 2009 و..... این بالا و پایئن ها و خرابه های سرک ها را احساس نمی کنند  و اگر احساس هم کنند شاید با خود بگویند که لانچ و دینر هوتل ها دولوکس چون اورانوس و کابل پاریس و......  نیاز به دایجست بیشتری دارند .

آیا جناب شاروال ازپارس وسروصداهای   (عوعو) سگ های ولگرد شهر کابل به خواب زیبای شب خودفرو رفته و یا  هم اشتباها در فکرو خیال  سگ جنگی های روزخود است .؟

 و آیا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 در نهایت بازهم مردم خسته ما ،  در انتخابات دوره دوم شرکت نمودند وبازهم امید فردای بهتر را در خود می پرورانند.

رییس جمهور کشور ما باید طبق وعده و تحلیفی که انجام داد به وظیفه خود مسلمان گونه عمل نموده و در کابینه جدید خود از اشخاص کارآمد ، با استعداد و صادق دعوت به همکاری داده شود نه از باند های مافیایی و مفسیدن غرق و معتاد در فساد.

توقعات مردم این دفعه جدی است و باید براورده شود . از یک طرف بیکاری و فقر مردم مارا تهدید می کند واز طرفی هم فرارسیدن فصل سرما وزمستان .

وضعیت اقتصادی مردم ما باید بهبودی گرفته ، نرخ ها مورد کنترول وپیگیری قرار گرفته با فساد نه در شعار بلکه عملا مبارزه صورت گرفته ، معاش مامورین دولت ، معلمین مکاتب ، معاش پولیس و اردوی ملی زیاد شود و اگرنه مردم دیگر باور شان سلب خواهد شد مبادا بعد از سپری نمودن و ضایع نمودن این همه وقت دوباره به جای برگردیم که درآن قبلا بودیم .والسلام

پویا –  کابل

1388/ 09/02