پاسخ کریم سروش به نوشته آقای حنیف رحیمی!
سلام دوستان گرامی و بخصوص مهاجر استرالیایی ما آقای رحیمی !
امیدوارم که همه دوستان زنده گی موفق وسربلند در هرجایی که هستند داشته باشند.
دوستان گرامی هریک انجمن پیام و مهاجرین خارج از کشور، کمتر از سه سال میشود که وبلاگ آیینه توسط آقای مظفری ساخته شده که دوستان تا امروزهریک نظرپرانی خویش را دربخش های مختلف خصوصی و جامعه ادامه داده است . این جای خوشحالی است که دوستان دور افتاده ما در این وبلاگ و وبلاگ پیام نظرات خویش را باهم شریک و از همدیگر باخبر میشویم. اما این وبلاگ تنها برای خبر گیری مسائلی خصوصی نخواهد بلکه برای شریک شدن در نقطه نظرات انکشاف منطقه ما میباشد که شاید آقای مظفری نیز موافق باشد .
خدمت دوستان گرامی که در خارج از کشور هستند عرض شود که این درست است که هریک زنده گی آرام و مرفه را در گوشه های مختلف جهان دوست دارد و به همین دلایل خطر های سفر را بدوش میگیرد تا به مقصد اصلی خویش برسد که فضل خدا از چهل باغتوی پشی تعداد زیادی به همین منوال پناهنده شده اند . اما در اینجاه درک مسؤولیت جامعه خودی برای هریک لازم است که چگونه میتوانند سهم عملی و مشورتی در انکشاف وابسته گان و جامعه خویش داشته باشد.
متأسفانه دوستان مهاجر ما در کشور های مترقی که موفقیت انکشاف زنده گی شان خوشحالی میدهد ، تا هنوز پیرامون انکشاف جامعه خویش سلیقه ای و مصلحتی که نقطه هماهنگی و عملی را منفی ساخته است ، حرکت نموده اند. بلی این درست است که مهاجرین ما در اروپا و استرالیا و دیگر کشور ها که به دلایل مهاجرت که باید کمک خیره خویش را نیز برای انکشاف زنده گی استفاده نمایند از راه دور دست به خدمت گزاری دراز کرده نمیتواند.
من در کابل استم اقوام مختلف و مناطقی مختلف را آشنا استم که همرایی شما در دنیای مهاجرت زنده گی می نمایند وا ما امروز توانسته بیشتر از 2000 طفل را تحت حمایت در بخش های مختلف داشته باشند. اینکه دوستان گرامی ما این ضرب المثل را فراموش کرده که اگر گریه کنید از کور چشم نیز آودیده می آید مربوط خودشان است.
جامعه ای چهل باغتوی پشی تا هنوز از افکار سنت گرا و مصلحتی که در دنیایی قومیت و غیره فرو رفته است ، رنج میبرد که این باعث شده نه تنها قشر تحصیل کرده ما را با چالش در راه انکشاف وترقی گرفتار نمایند بلکه خانه علم و دانش (مکتب) را که سرنوشت نسل فردا و فرزندان شان است ، به بازی گرفته است. بیشتر از دوسال میشود که متعلمین مکتب از سوی اشخاص های که در دور و نزدیک جامعه قرار دارند و در فکر پارتی و اهداف شخصی گروهی هستند ، از نظر تعلیم وتربیه درست، شدید متضرر شده اند که یک نگرانی است در حال افزایش .
اما نقش ما که درد و درک از جامعه خویش داریم چه است در انکشاف و کاهش چالش تعلیم وتربیه و شاید جواب این خواهد بود به نظر مهاجرین چهل باغتو و بخصوص آقای رحیمی که ما که برآمده ام ازآب و دیگران را به من چه غرض که سری بی جنجال خود را به جنجال بند کنم بگذار هرچی میشود .
آقای رحیمی که حرف از توت و غیره را که مطرح می نمایند و خوب است که در نخست بیایم نظم نوشتاری خویش را که خود را مشاور در بخش انکشاف جامعه خویش میدانیم از طریق وبلاگ آینه و پیام مشخص و معین نمایم که آیا این درست خواهد که بجایی فراهم آوری انسجام در عرصه خدمات به جامعه خویش از نقدهای فرهنگ سنتی دیروزی خویش یاد آور شویم.؟
بلی آقای رحیمی حراس از انتقاد از کرزی هم ندارم و درست است که امروز کرزی دست به کمک بطرف کشور های بیگانه و اجنبی دراز میکند واین کمک که از یک طرف در حلقوم اشخاص مشخص فرو میرود وازطرف دیگر حق مسلم مردم افغانستان است که در طول چند دهه همین انگلیس ، امریکا ، ایران و روسیه بود که سرنوشت افغانستان تا دوره عبدالرحمن و طالب رساند . بلی دقیقاً افغانستان و مردم افغانستان امروز حقوق بشری خویش را از طرق مختلف برای انکشاف خویش از موسسات و دولت ها مستحق است که مکتب چهل باغتوی پشی نیز به کمک خیره نیاز دارد که کمک خیره ، خیریه است یعنی چه از جانب شما انجام گیرد و چه از جانب یک خارجی و در اینجا سهم گرفتن در خدمت بشری است .
در جایی دیگر نوشته تان از سازمان حمایت از کودکان افغانستان یاد آور شده اید که یک نهاد خیریه است ، در این رابطه در جواب دوستان گرامی بخصوص اقای رحیمی فقد این را عرض میکنم که بلی من نه تنها نهادی دارم بلکه موسسه بنام موسسه حمایه اطفال افغانستان نیز دارم و در سرتاسر جهان این نام معین و مشخص است که میشود دو نمونه از خدمات خویش را خدمت یاد آور شوم : پروژه ساختن و حمایت 20مکتب در ولایات غزنی و دایکندی که درحال اجرا می باشد و داد خواهی از حقوق اطفال افغانستان و نمایشگاه عکس از وضعیت اطفال در افغانستان در کابل و ولایات که میشود خبرشانرا از سایت های مختلف دید و خواند.
آقای رحیمی ما امروز برای چهل باغتوی پشی طرح عملی و هماهنگی دوستان که قادر به کمک هستند نیاز داریم که بتوانیم درکاهیش چالش تعلیم وتربیه نظر به توان نقش داشته باشیم و این یک انتقاد نیست بلکه ابراز همدردی در مسائل چهل باغتوی پشی است که ناراحت کننده برای هریک نباشد.
من از دوستان که در اروپا هستند و دغدغه ای از چگونگی اجرای بودجه کمک شده دارند تقاضا مندم که کمک خویش را که کمکی خیریه شما است ، برای موسسه حمایه اطفال افغانستان بدهد واین موسسه بطورمسلکی و با هماهنگی وزارت معارف کشور معلم مسلکی را برای آموزش بهتر و خوبتر متعلمین مکتب چهل باغتوی پشی استخدام واز آن حمایت خواهد کرد تا چالش تعلیمی کمی در مکتب چهل باغتوی پشی کاهش یابد.
اگر دوستان اروپا و مقیم در خارج از کشور کمک ای برای چهل باغتوی پشی دارند و دغدغه دارند میتواند با کمال آرام ومطمعین از طریق این موسسه خدمت نمایند.
باعرض معذرت که به نسبت کمی وقت نتوانیستم جواب مفصل ارائه نمایم.
موفقیت هریک شما را خواهانم
محمد کریم سروش