پیــــــــــــــــــــــــــــــــــــام

از محمد آمان رحیمی

سلام گرم خودرا خدمت شما خواننده گان گرامی تقدیم می نمایم وسال جدید(1392)رابرای شما مبارک گفته وازخداوند متعال این سال رایک سال پرازشادی وسروربرای شما خواهانم.
خیلی تشکرمی کنم از اقای نوروزعلی مظفری که درباره موضوع ومطلب خوبی اشاره کردند و از من خواست تا نوشته در باب تحصیل در هندوستان داشته باشم. بنده نطربه برداشت ,معلومات ,وتجربه های شخصی این دوسال زندگی ام در کشورهمسایه ما (هندوستان) می خواهم مقاله ای را دراین رابطه خدمت شما به عرض برسانم.
کشور هندوستان عبارت از کشوریست که با داشتن( بیشتراز18کرور )نفوس بعدازچین پرنفوس ترین کشور درجهان می باشد وهمچنان یک کشوری که زمینه تحصیل در آن به وجه بسیار عالی مهیا می باشد که سالانه هزاران محصل از بشیتر از30 کشور جهان برای ادامه تحصیل واردشهرهای مخنلف هندمیشوند وهمچنان سالانه هزاران محصل ازکشورهای مختلف جهان ازرشته های شان فارغ میشوند وبه کشور شان برگردانده میشود که ازان جمله کشور عزیزما افغانستان شامل آن می باشد که سالانه به تعداد بیشتراز500 محصیل فارغ و وارد هند میشود که حالابه نکات مهم واساسی دررابطه با نظام اموزشی ومحصلین مقیم هند اشاره می کنم.
1.شهرهای مهم ومشهور هند برای تحصیل:
شهرهای مهم درهندبرای ادامه تحصیل عبارت از (delhi) (mumbai) (Hyderabad) (pune) وغیره می باشند که سالانه هزاران وبیشترین دانش جویان و محصلین برای اموزش شان و ادامه تحصیل شان وارد این شهر ها می گردد که ازبین این شهرها معروف ترین ومشهورترین شهر برای تحصیل شهر پونه می باشد که بنده دران مصروف تحصیل می باشم که در شهر پونه بیشتر از 1700000 دانش اموز ومحصلین مصروف تحصیل می باشد که بیشترین رقم رادرهندوستان دارد.
2.قوانین ونظام مربوط به ارگانهای دولتی
زندگی مادانشجویان درهندوستان وبخصوص شهر پونه که درحدود 1500نفر هستیم مملو از محدودیتها وتنگنا های وضع شده توسط پولیس این شهر می باشد.درقدم نخست مابرای پیداکردن خانه دچارمشکل هستیم چون اکثر صاحب خانه ها حاضرنمی شوند که خانه خودرا برای افغانها به کرایه بدهند.پاسپورت تحصیلی که از نظر اعتبار بین المللی به درجه دوم قرار دارد . دراینجاکمتر از بیل مصارف برق ارزش دارد. وبصورت عموم در ارگانهای رسمی واماکن غیر رسمی برخوردها نسبت به ما تقریبا عقده مندانه میباشد. و درضمن همه روزه توسط پولیس محدودیتهای بیشتری وضع می گردد که زندگی را برای مان دشوار تر ساخته است. و مشکل دوم از لحاظ زمانی می باشد که مادچار آن می باشیم و بخاطری دیر آمدن ما مارا به کالج (college) های دور افتاده از شهرمی فرستند. کالج (college)که بازهم ما دچار مشکل میشویم ونمی توانیم به جز از درس های رسمی خود به کورس ها راه پیدا کنیم، چون از لحاظ مالی برای ما مشکل می باشد. در اکثریت جاهای دورافتاده کورس های با کیفیت وجود ندارد وباید برای کورس خواندن وقت زیاد را تخصیص دهیم. که بازهم وقت کافی برای خواندن درس های رسمی خود نداریم.اگرخواسته باشیم بجز از درس های دانشگاه کورس های مورد علاقه ونیاز خودرا بخوانیم باید وسیله نقلیه بخریم تابتوانیم رفت وآمد کنیم . که بازهم این یک مشکل را برای کسانیکه از لحاظ اقتصادی وضعیت شان خوب نمی باشدبه وجود می آورد. خوب فرستادن ما به جاهای دور افتاده ازشهر بهر صورت، بارسیدن ما به کالج های که مارا می فرستند امتهان سمستراول آغاز می شود که ما حیران می مانیم که چه نوشته کنیم واکثریت دانشجویان ناکام می مانند. که این ناکام ماندن دانشجویان از لحاظ روانی تاثیر منفی دارد. ومشکل دیر آمدن ما هم مشکل کشور هندوستان می باشد،اسامی آنعده محصلین افغان که به بورسیه ها قبول شده اند خیلی ناوقت به دسترس وزارت تحصیلات عالی کشور قرار می گیرد. و در کشور خودما نیز مشکلات های در رابط با دادن ویزا و پاسپورت وجود داردکه باعث دیر رسیدن محصلین در شهر هندوستان می شود.وامیدوارم که این مشکلات وگرفتاریها برای دانشجویان ما در آینده محو و تقلبل بیابد.البته دوستان چیزهای که گفتم من خودم تجربه کردم ودیدم. کدام تبلیغات های بی مورد درباره کشور هندوستان نمی باشد.چون یک دانشجو دردوران تحصیلاتش با مشکلات های گوناگون بر می خورد وتجربه می کند. البته زندگی دانشجویان افغان در کشور هندوستان نظر به جاهای مختلف وشهر های مختلف در داخل هندوستان فرق می کنند. شاید گپای که من خدمت شما به عرض رساندم در بسیاری از جاهای هندبرای دانشجویان افغان غیر قابل باور باشد. خیلی از جاهای می باشند که از هر لحاظ برای یک دانشجوی افغانی مناسب می باشد وکدام محدودیتهای وجودندارد. چون ما همیشه کلمه های مثل (خوب)و (بد) داریم .وامید وارم که حرفها ونوشته های من برای شما خسته کننده نباشد.وشاید اشتباهات در شیوه نوشتار وجملات من باشد که به کمک وخواندن شما اصلاح می گردد
3.ماستری ولسانس خصوصی:
زمینه بدست اوردن وتحصیل برای ماستری ولسانس خیلی خوب وبه وجه بسیارعالی مهیا می باشد که کیفیت درس ,درجه و شایستگی استادان, محیط زیست, مسایل اجتماعی, درشهرهای مختلف ودانشگاهای مختلف فرق می کند که ازجمله برای ماستری ولسانس شهرپونه بهترین شهردر هند می باشد. .
4.فیس برای درجه ماستری :
فیس برای ماستری بازهم نطربه کالج ودانشگاه ها فرق میکند که در شهر پونه فیس سالانه برای ماستری بدون لیلیه وغیره از85000 کلدارهندی گرفته الی 120000,125000 و150000 می باشد.
5.فیس برای درجه لسانس:
البته فیس برای درجه لسانس ورشته های تحصیلی نظربه رشته تحصیلی وکالج فرق می کند که فیس سالانه برای لسانس دررشته های تجارت های بازرگانی,اقتصاد,وکمپیوترساینس 85000کلدار هندی می باشد وبرای انجنیری ودیگر رشته 90000 بدون کدم لیلیه وغذا می باشد.,
,6.نظام اموزشی کلاس های درسی:
حاضر شدن درکلاس درسی مطابق حاضری نیست یعنی اگر خواسته باشی که درکالج ویالیکچر نیایی ودرس را خودت بطورازاد بخوانی میتانی هیچ استاد نمی تواند که ترا مجبور کند ویا نظر به حاضری تو را تحدید کند. میتوانی درس را درفضایی ازاد به پیش خود بخوانی وفقط درروزهای امتحان حاظر شوی که حاضر شدن درلیکچر خوبست.
7.روابط ورفتار مردم هند با محصلین خارجی(افغانی) مقیم هند:
مردم هندازلحاظ اخلاقی بسیارمردم خوب می باشد وروابط ورفتارش عالی است ولی بخاطری تاریخ بدی که ما افغانها داریم سبب شده که رفتاریکعده شان که تاریخ بلد هستندعوض شود یعنی واقعا می ترسد ازانتحاری وغیره.....
8.محصلین افغانی ازنگاه وشیوه برخورد با هندیها:
محصلین افغانی وبه خصوص برادران تاجک,وپشتون ما همیشه دنبال بدبختی وجنگ می گردد .باازاردادن دختران ودیگر کارهای بی بندوباری متاسفانه توانسته که حیثیت واعتبار اخلاقی مارا درپیش این مردم درهرجای محونماید وجای تاسف است.
9.دانش جویان هزاره ازنگاه تلاش تحصیل درهند:
اگر بگویم که 40% محصلین افغانی مقیم هندرا هزاره ها تشکیل داده اند اشتباه نکردم وگفته می توانم که 80% موفقیت ونمرات عالی محصلین افغانی مقیم هند مربوط به محصلین هزاره ها میگردد که بیشتر به درجه اول,دو وسه می باشد..
10.مسله زبان درسی:
تدریس درکل به زبان انگلیسی می باشد وخیلی کم به زبان هندی ولی از روزیکه وارد دانشگاه میشوی فرق نمی کند برای استادانش که تو زبان یادداری ویانه. ولی کدام پروسه ویا پروگرام هم برای زبان یاد گرفتن وجود ندارد واصلا زبان یادداشتن یک محصل مربوط کالج نمیشود خودت می توانی کورس بخوانی وزبان یاد بیگری.
11.پروسه امتحان سالانه وسمستر:
درکل دریک سال دوسمتسر پروسه درسی می باشد که دررشته های مثلا کمپیوتر ساینس اصلا بطور دوامدار درس می خواند بدون کدم امتحان (یعنی دریک سال فقط دوامتحان دارد که در پایان سال گرفته میشود)ولی دررشته های دیگر دریک سال چهار امتحان ودریک سمستر دوامتحان که عبارت است از داخلی(توسط استادان کالج وسوالات مربوطه اش ازکالج میباشد) وخارجی (که تمام سوالات وامتحان مربوط دانشگاه میشود) ..
12طرح ودیزاین سوالات:
سوالات درتمام دانشگاه ها وکالج بطوربسته نمی باشد مثل سوالات کانکور از نوع بسته نمی باشد بلکه بطور ازاد می باشد که دریک مضمون توباید 25 صفحه جوابات بنویسی برای سوالات که انهم درمدت 2 ساعت درامتحان داخلی و 3 ساعت در امتحان خارجی تا نمرات عالی ویا کامیابی بیگیری که بیشتر از 80 فیصد هیچ کس گرفته نمیتواند.اینجا فقط تو باید تحلیل کنی وجوابات را بنویسی.
13.پول برای معیشیت محصلین:
دریک ماه 10000 کلدار هندی ازطرف اداره که مسولیت محصلین خارج ازکشوررا بدوش دارد برای هر محصل درحساب بانکی اش ریختانده میشود که با استفاده از کارت برقی میتوانی بکشی.که این مقدار پول شاید اضافه هم باشد برای مصرف کردن یک نفر.
.14:اقلیم وتولیدات:

هندوستان خیلی هوای گرم دارد که شاید بالاتراز40 درجه سانتیگرا د همیشه باشد که فقط یک فصل بارانی دارد که درکل 6 ماه دوام می کند .وتمام مواد خوراکه واجناس قیمت می باشد
15.تریپ ویا سفر:
درهرسال دوبار چانس سفر درجاهای قشنگ وشهرهای مهم هند برای محصلین داده میشود که تمام مصارف بدوش دولت هند می باشد که بطورکل برای مدت 12 روز می باشد.

وسلام کامگار باشید.